2008'in en iyi rock ve metal albümleri

Murat Eröz 2008 yılı rock & metal dünyası değerlendirmesini yapmış...

İlgilenenler buradan bilgilenebilir.

Habitación de Fermat, La

Habitación de Fermat, La Türkçe'ye Kapan olarak çevrilmiş bir film. Aslı Fermat'ın Odası'dır. Bilmeceleri sevenler için güzel ve merak uyandırıcı bir gerilim filmi. Dahi bir matematikçi 250 yıldır çözülememiş bir problemi çözerek başka 4 dahi matematikçiyi bir hangarda toplayarak kendi dahil öldürme planı yapmaktadır. Fakat işler hiç de beklediği gibi gitmez. (Merak uyandırayım dedim) Bir odaya hapsedilen dahilerden cep bilgisayarı yoluyla bir takım bilmeceleri belirli bir sürede çözmeleri istenmektedir. Süre bittiğinde oda 4 tarafından daralmaktadır. Kapan adı da buradan gelmiş zaten.

Yönetmenliğini yapan Luis Piedrahita ve Rodrigo Sopeña'nın filmi 2007 yapımıdır. İspanyol yapımı filmin oyuncuları; Lluís Homar (Hilbert), Elena Ballesteros (Oliva), Santi Millán (Pascal), Alejo Sauras (Galois) ve Federico Luppi (Fermat).

A.R.O.G.

Çok eğlenerek izledim AROG filmini. Mantığı bir yana koyarak izlendiğinde Cem Yılmaz çok daha eğlenceli olmakta. Arif'in bir an önce insanlığa çağ atlatma derdini konu alan bir film bana kalırsa... Sponsor filmi olan Arog, Gora'dan daha da güzeldi kanımca... Klişeleri barındırdığı kadar espiri alanının genişliği daha da kullanılabilirdi... Cem Yılmaz, Ozan Güven ve Özkan Uğur iyi bir üçlü oluşturuyorlar, bu yadsınamaz. Eğer ki bir üçüncü film gelirse kendilerini Harry Potter hikayesinde görmekten büyük haz duyarım cidden...

Ayrıca Cem Yılmaz sayesinde öğrendik ki; Avea hattıyla uzayda ve yontma taş devrinde kesintisiz iletişim sağlanmaktadır. Sonrasında yılanın hiç evrim geçirmemiş olduğunu da notlarımıza eklemeliyiz. Yine ilk çağda Nil Karaibrahimgil gibi renkli gözlü insanlar da mevcuttur ve topuklu giymektedirler. Medeniyet = fışkiye'dir. Fışkiyeniz varsa medenisinizdir :)

Melekler korusun

Melekler korusun 2. bölümü itibari ile kendine daha da bağlamış bir dizi. Aslında İpek'in hayatını anlatır gibi gözükse de bir çok karakterin yaşantısını anlatıyor. Baba olmadan yetiştirmiş bir kız, kızını büyütmek için çabalamış bir anne, Melek... Daha ilk bölümde sevgilisi tarafından aldatıldığını öğrenen ve dayak yiyen Esin, saflığıyla ve annesi ile yaşamaya çalışan Mualla ve sıradışı çizgisiyle sorumsuz bir aileye sahip iyi bir arkadaş olan Özgür. Balıkesir'den oyuncu olmak için evden kaçan İpek'in İstanbul'a ilk gelişi ve başına gelen olayların ardından ikinci bölüm ile annesinin anne gibi olan tavırlarına karşılık anne-kızın sonunda İstanbul'a göçünü çok sevimli bir dille anlatıyor senaristler...

Dizide bazı noktalar var ki; İstanbul'da yaşamın tüm zorluklarını daha iki bölüm olmasına karşın çok iyi öğrendik sayılır. Hümeyra'nın üstün oyunculuğunun rolü çok büyük bu dizinin izlenilmesinde... Öyle tavırları var ki gerçek anne imajına büsbütün uyuyor. İpek (Ö.Özpirinççi) yaşının gereği gayet hayalperest ve bencil. Esin (R. Demirer) aileden gizli iş çevirmişliğin sıkıntısıyla boğuşurken bir yandan Özgür'le (S.Şekerci) aralarındaki arkadaşlığı çok kıskandırıcı.

Tabi eksik yönleri de yok değil dizide... Mesela beni rahatsız etmiş bir bavul karmaşası mevcut. İki bölümdür bavul derdindeyim ben. İlk bölümde İpek bavulunu Esin'e veriyor, Esin eve giderek kötü bir sahneyle karşılaşıyor ve bavulu ikinci bölüme kadar kimse sormuyor.Nerdedir falan diye... Sonrasında bankta uyuyorlar üç kız o gece... O soğukta nasıl başardıklarını anlayamadım fakat kapkaç geliyorum diye bağırıyor o dakikada... Hadi uyuyorsun çantana sahip çık değil mi? Çok amatörce... Çantalar ve içlerindekiler gidiyor ve kalıyorlar sahilde üçüde... Polise değil de simit almaya gidiyorlar son paralarıyla. Kimlikler vs kalıyor ardına düşen yok çantaların. İkinci bölümde İpek annesi ile İstanbul'a gelir ve birbirlerini kaybederler. Sonrasında küçük bir kızdan telefonunu alır İpek annesini aramak için hırsız zannedilier. Polis anında (ışık hızı ile görülmüş şey değil) olay yerine gelerek İpek'e kelepçe takıyor ve kız dönüp de bavulum orada kaldı demiyor. E böylelikle bomba imha ekipleri gelerek bavulu patlatıyor. Bence abartılı bir durum olmuş...

Bu çizgide gider ve kriz de engel olmazsa dizide 3 yada 4 sezon sonunda -son- yazısını görebiliriz.

Osmanlı Cumhuriyeti

Gani Müjde'nin Osmanlı Cumhuriyeti filmini izledim ve hiç beğenmedim... Daha fazla bir şey diyebileceğimi zannetmiyorum. Neresine yorum yapacağımı bulamadım çünkü... Merak edenler izleyebilir ve düşüncelerini benimle paylaşabilirler buna çok sevinirim. Bu arada link çalışmıyor ben yine de buraya koydum belki birileri sahip çıkar ve aktif hale getirir diye düşündüm.

Aşure günü

Muharrem ayının 10. günü aşure demektir ya komşumuz da sağolsun düşünüp bize de getirdi... Ben aşure sevmem... Tadı damak zevkimin tamamen dışında fakat, bir kaşık yedim bana göre en güzel yerinden... Aşure denilince ilk aklıma gelen Elif Şafak'ın Baba ve Piç romanı olmakla birlikte bir sonraki sene aşure yapmak isteyenler burada aşure tarifi bulabileceklerdir.

Aşure günü ne anlama geliyor?

"Hıristiyanlar, yahudiler ve müslümanlar tarafından kutsal sayılan, ibadet ve dua edilmesi önerilen bir gündür. Tatlı olan aşure ise sadece bir semboldür. Bugün, 10 peygambere değişik şekillerde Allah'ın lütfunun ulaşması nedeniyle kutsal kabul edilir. Peygamberlerin başına gelen bu olaylar, insanların benzer şekilde hayatlarına adapte edebileceği sembolik anlamlar içerir. Bütün bu önemli olayların aşure günü gerçekleşmesinden ötürü o gün insanların da dualarının kabul edileceğine inanılır:

...devamı için bu entry iş görebilir.

Bir gün sonra not: Herkes aşureyi çok fazla seviyor gördüğüm kadarıyla... Neden bir aşure dükkanı yok değil mi? Mantıcı, börekçi, tatlıcı var da aşureci neden yok???

Vicdan

Vicdan.

Bu kadar başarılı olmasını asla beklemediğim bir Erden Kıral filmi... İlk dakikasından itibaren beni koltuğuma mıhladı ve tekrar izleme isteği uyandırdı...Tanımlamam gerekirse acı kahve tadı vardı içinde...

Türk sineması için bir umuttur bu film, bu senaryo, bu oyunculuk... İnsanın içini titreten bir dram, sapkın ve sabit bir aşk... Yoluna konulamayan hayatlar... Aklı kurcalayan ve boğaza yumru olup oturmuş Songül... İyi mi yoksa kötü mü olduğuna karar veremediğim, kişiye kapana kısılmış hissini damga gibi basan bir Aydanur... Ve tüm lanetiyle nefret edilesi Mahmut...

İzlemekten büyük keyif aldığım Tülin Özen beni şaşırtmayarak rolünü firesiz oynamıştır. Onu daha sık görmek istiyorum beyaz perdede...

Nurgül Yeşilçay'dan hangi rol kurtulmuş ki diye düşündüm film sonrası... Rolün içine öyle bir giriyor ki onun Nurgül'den çok Bahar, Gülsüm yahut Emine olduğuna inanıyorum...

Murat Han ise; Mahmut rolü için bu mesleği yapıyor zannederim. Fakat (uzun bir fakat var burda); ben Murat Han'ı başka bir projede biraz da gülerek görmek istiyorum. Mutluluk filmi dahil kendisinden ciddi tırsmaya başlıyorum...

Çözüm dedikleri

Haber Türk' deki haberi okuyunca hiç şaşırmadım.

1) NEW YORK TIMES: TÜRK-ARAP BARIŞ GÜCÜ
2) WASHINGTON POST: TÜRKİYE ARACILIYLA HAMAS-EL FETİH ANLAŞMASINI İSTEDİ

Bizler savaşı kınıyoruz. Savaşın en büyük yanlış olduğunu savunuyoruz. Abd ve Avrupa'da aynı duyguları olduğunu söylüyor, diğer yandan ağızlarının suyunu akıtarak İsrail'in oluşturduğu kan havuzunu izliyorlar...Düşünmüşler ki; "İsrail’in üstünlük sağlaması halinde Filistin Yönetim Başkanı Abbas’ın Gazze üzerindeki otoritesinin yeniden tesis edilmesi amacıyla bölgeye Türk ve Arab kuvvetlerinden oluşan çokuluslu bir barış gücünün konuşlandırılması..."

Bu düşünceyi dile getiren kişi Abd’nin İsrail nezdindeki eski Büyükelçisi Martin Indyk... Yani kısaca şunu diyor bu Martin: İsrail Filistin'de adam bırakmayana kadar bombalayacak... Sonra Türk ve Arap askerleri Filistin'e gelip ortalığı kolaçan edecekler... Hani kalan bir asi kalmış mı? Kalmışsa silahlı mı? Silahlı ise "barış"ı sağlamak için silahını alıp İsrail'e teslim edecek bu kişiyi.çokuluslu. ordunun bir askeri. Barış gücü ya, bunu yapacak... Müslümanı müslümana kırdırıp İsrail büyük bir beladan kurtulmuş olacak... Sonra asıl savaşlar başlayacak... Büyükbaş ülke olan abd karışıklık içindeki Arap ülkelerine "barış"ı getirmek adına girecek... Irak'ta ne yaptıysa aynısını yapacak ve silah tüccarları daha da zengin olacak... Savaşlar uzadıkça uzayacak...

Sonuç olarak; sessiz kalmak, yaşanan bu saçma sapan savaşa tepki göstermemek insanlık ayıbıdır.

Savaşın Dünya üzerindeki durumunu ise John McCarthy İngiliz Independent on Sunday gazetesindeki makalesinde çok iyi açıklıyor. "Filistinliler acı çekiyor çünkü dünya İsrail'in canını sıkmak istemiyor"

7

Ölüyorsunuz ve en özel eşyalarınız tanımadığınız kişilerce karıştırılıyor... Sonra ardınızdan bunlara bakılarak ahkam kesiliyor. Değersizmişsiniz gibi... Sanki ölümü haketmişsiniz gibi... Hatta ölümünüz dine bağlanarak bir de kafirliğin cezası olarak addediliyor utanmadan...

Bünyesinde İnsan sevgisini ve insana saygıyı barındırmadığına şahit olduğumuz kişi Veysel Karani Demir'i bir çok kişi izlemiştir herhalde televizyonda demeç verirken. Elinde borular, gaz ölçüm cihazları falan böyle güzelce bir tanıtım yapıyor, şirketinin borsada işlem gördüğünü hatırlatıyor, olaydan dolayı şirketin olumsuz etkilendiğini dillendiriyor. 7 ölü gencin ardından. yapıyor bunları... Üzüldüğünü fakat herşeyin sebebi olarak çürük bir boruyu gösteriyor. Sonra basın toplantısı uzuyor ve sıkılıyor bu kişi. Soruyor yanındakilere "ezan okudu mu?" diye... Sonrasında Cuma namazı için izin istiyor. Diyor ki yani hükümete; "bak kardeşim ben namazımdayım niyazımdayım, cumaları da asla kaçırmam... " Seçim öncesi gösterişini yapıp toplantıyı tamamlıyor. Bakıyoruz şöyle bir ardından...

Kendisine kameralar karşısına çıkarken takmadığı kravatını soran gazeteciye; "Bir kravat hediye et bana da takayım. Özel bir tutumum yok. Psikolojiyle ilgili. Hadiseyi hiçbir insanın görmesini istemem. Gençlerin her biri bir tarafa düşmüş. Kimisi yerde, kimisi yüzükoyun, kimisi belden üstü yarı çıplak...."

Ne sebeple değil de hangi vaziyette öldüğünüz daha da önemliymiş gibi... İşte biz böyle bir ülkede yaşıyoruz. Doğal gaz ülkemize geliyor, yaygınlaşıyor fakat gaz kaçağı sırasında alınması gereken önlemleri içeren bir tv programı, reklamı, tanıtımı yayınlanmıyor. Bu tarz iyileştirmeler yerine ölmüş kişiler ardından yarı çıplak muhabbeti yapılıyor, öyle ki bir de suratları kızarmadan,evde esrar bulunduğuna dair haberler yapılıyor gazetelerde (! Bir tek gazetede)... Kızgınlığım artıyor içi yanıp kavrulmuş o aileleri düşündükçe...

Benim bildiğim kadarıyla, ölünün ardından konuşulmaz... Rahmet ve merhamet dilersin Allah'tan... Hakkını helal edersin gerekirse... Ama onu yermek, küçük düşürmek, iftira atmak yoktur dinimizde... Özel hayat kul ile Allah arasında hesaba çekilir. İster çıplak olsun, ister alkolik, ister eroinman kime ne? Ölmüş 7 tane bahardan bahsediyoruz, ayıp değil mi? İftirayı ortaya atıp cuma namazı kılmaya koşmak, günah değil mi?

Karani Demir akşam saatlerinde istifa etti. Teoride doğru olan buydu... Fakat bu onu affettirir mi? Temize çıkartır mı? Asla!

Hayatını kaybetmiş evlatlara Allah'tan merhamet diliyorum... Anne babalarına sabır diliyorum... Ve son olarak da herkese bu konuda dikkatli olmalarını tembih ediyorum...

Ghost Town

Elimde olan filmlerden en eğlenceli ve kafa yormayacağını düşündüğüm film olan Ghost Town'ı izlemeye başladım gecenin geç bir vaktinde... Cidden düşündüğüm gibi beni fazla düşündürmedi... Sıradan ve huysuz bir dişçi olan Dr. Bertman Pincus [Ricky Gervais] ameliyat için hastaneye gider. Ameliyat sırasında 7 dakika kadar ölür. Sonra hiçbir şey hatırlamadan dünyaya döner. Taburcu olduğunda sokakta işleri yarım kalmış ve tam olarak diğer dünyaya geçişi sağlayamamış insanlarların problemlerini çözme talebi üzerine kaçma kovalamaca oynar. Bu ölü kişiler içinde karısını aldatan bir adam vardır. Frank [Greg Kinnear]. Frank'de Bertman'dan karısına (Gwen) karşı olan, benim anlamadığım bir sorunu çözmesini ister ve dr. Pincus'u rahat bırakmaz. Sonunda Dr. Pincus, gel zaman git zaman Gwen'e [Téa Leoni] aşık olur vs vs vs...Bilindik konu, bu klişe konuya değişmiş (alışık olmadığımız) oyuncuların katıldığı bir hayalet hikayesi...Ayrıca; hayaletlerin içinden geçen kişiler hapşuruyor filmde. Bak burası ilginçti işte...

Kısaca boş zamanınız varsa ne alâ, fakat sinemada izlendiğinde sıkılabileceğiniz bir film olabilir. Tabi kesinlikle bu tarz filmlerden zevk alan kişiler de vardır. Tenzih ederim kendilerini.

İyi seyirler.

Uyan Ankara

2009 yerel seçiminde Akp'nin Ankara adayı yine Melih Gökçek... Sevgili Ankaralılara geçmişler olsun diyorum öncelikle... Seçimlerde uyuma diyorum uyan diyorum sonra. Şehrine sahip çık. 15 yıldır yemeyip yedirdiğini düşün... Sonra oy kullan... Şahsın seçim sonrası tekrar belediye başkanı seçildiği taktirde ise söylenecek tek söz herhalde; "kendi düşen ağlamaz" olacaktır.

The Big Bang Theory

Kimse bana The Big Bang Theory dizisinin bu kadar eğlenceli olduğunu söylememişti. Dahi Leonard Hofstadter - Sheldon Ross'un paylaştığı daire ve bu iki dahinin yine kendileri gibi dahi bilimadamı olan arkadaşları Rajesh Koothrappali ile Howard Wolowitz'un karşı daireye taşınan Penny ile olan cidden komik hikayesini anlatan bir dizi... [benden size upuzun bir cümle]

Dizinin Facebook grubuna buradan, dizi bölümlerine de bu siteden ulaşabilir ve izleyip hatta gülebilirsiniz.

Leylak Zamanı

Maeve Binchy'in kitabı Leylak Zamanı orjinal ismiyle "The Lilac Bus", Irlanda Dublin'de çalışan fakat her Cuma akşam saat 1900'da farklı sebepler ile Rathdoon'a ailelerinin yanına dönen ve haftasonunu orada geçirip Pazar akşamları yine aynı otobüs ile Dublin'e hareket eden 8 kişinin hikayesini anlatan güzel bir kitap. Kendisi de Dublin'de yaşayan yazar, bu 8 karakterin isimlerini başlık haline getirmiş olup, aynı zaman zarfında yaşadıklarını, düşüncelerini yansıtarak karakter analizi yapmamızı istiyor. Korkuları, gelecek planları, aile yapıları, geçmişleri tipik Irlanda soğukluğunu, kişiler arası mesafeli duruşu eflatun renkli bir otobüs ile sanki yumuşatıcı ile yıkanmış çamaşırları andıran hikayelerin bütünü sadece 176 sayfa sürüyor. Sıkılmadan okuyabilirsiniz tahmin ediyorum. Eğer yazarın üslubunu sevdiğiniz taktirde sanırım 12 adet kitabı daha mevcur.

Not: Beni en çok etkileyen Kev'in hikayesi ve karakteri oldu bu arada.

2009

2009 yılının başta sağlık olmak üzere herkes için huzurlu ve hayırlı bir yıl olmasını temenni ederim.

Vaat

2008'in son mimi Berke'den geldi... Sanırım 2009'da tutamayacağım vaatlerimi sıralamam gerekiyor. Peşin peşin söylemek istiyorum ki; ben aşağıda belirttiğim vaatlerimin bir çoğunu beceremiyeceğim ama olsun... Bilmek de başarmanın yarısı olabilir belki...

- İnsanlarla daha fazla muhabbet edeceğim. En azından selam vereceğim.
- Dışarıya çıkmak için üşenmeyeceğim.
- Kilo alacağım.
- Paramı hesaplı harcayacağım. Her gördüğüm eşyaya yapışmayacağım. (Bu çok önemli)
- Kitap okurken gözlüklerimi takacağım ve bir kez daha göz doktoruna gideceğim.
- Blog için içime sinen bir tema bulacağım. (Bak bu da önemli)
- Daha fazla kitap alacağım, film izleyeceğim.
- Bir sevgili bulacağım :) (Tüm beni tanıyanlar için konuşuyorum)
- Hayır işi yapacağım.
- Starbucks'a daha az para kaptıracağım.
- Önyargılı olmayacağım.
- İnsanlara daha az güveneceğim. (Garanti veriyorum)

Aklıma gelen şeyler bunlar... Teşekkürler Berke.... =)

Her kuşun eti yenmez

Kovulduk ey halkım, unutma bizi kitabı ardından, bu kitabına dair durum değerlendirmesi niteliğinde olan Emin Çölaşan'ın Ekim 2008'de çıkartmış olduğu kitabıdır başlıkta yazılan cümle. Düşüncelerini çok sevdiğim Çölaşan, basına ve habere sansür gerçeğini unutturmuyor bizlere... Hükümetin çıkarlarına göre şekillendirdiği yanlı basın ve olası kayıkçı kavgalarına değinerek insanları uyarıyor. Gazetecilerin ne gibi baskılarla yazı yazdıklarını birbir anlatıyor. Aydın Doğan medyasında çizilen pembe tabloları, hükümetle olan ihalelerini, pazarlıklarını bıkmadan üşenmeden anlatıyor, tekrarlıyor.. İyiki de yazıyor... Susanlar da yazsınlar istiyorum... O da bunu söylüyor... Herkes düşüncelerini yazsın istiyor.

Kitapta bir de Eski Sabah gazetesi patronunun kuracağı yeni bir gazeteden bahsediyor. Emin Çölaşan ve bunun gibi ilerici, yurtsever yazarların yazacağı bir gazeteden... Büyük bir heyecanla bekliyorum şahsen... İlgilenenlere duyurumdur.

The Magus - Büyücü

The Magus, buzda kayarken tüm iç organlarınızın yer değiştirmesi ile son bulan bir kitap. Yıllarca aradığınız bir hazineye her defasında kavuştuğunuzu zannettiğiniz ve asla elde edemediğiniz, en sonunda bunu kabullenip evinize dönmek gibi...

John Fowles bir dahi, bir cambaz, bir büyücü. 600 küsür sayfasına baktığımızda hepsini birden olduğunu kanıtlıyor... Üstün olay örgüsünü ilmik ilmik işleyerek sunuyor zihnimize...

Londra'dan çıkıp, Yunanistan'a gidiyoruz yazarla birlikte... Atina'yı ve birçok adayı enfes betimleyen yazar bir süre öğretmenlik için orada bulunduğunu saklamıyor. Londra'nın yaşlı ve kasvetli olduğunu her defasında yineleyerek, Yunanistan'ı cennete benzetmekten çekinmiyor.

Aslında roman Nicholas Urfe'nin hayatına bir yön vermek amacıyla sevdiğini düşündüğü kız Alison'dan ayrılarak İngilizce öğretmenliği yapmak için Phraxos'taki Lord Byron okuluna gitmesi ile başlıyor. Etrafa, olaylara, duygu değişimlerine Nicholas'ın gözlüğünden bakıyoruz. Onu anlıyoruz. Belki kendimiz ile bağdaştırıyoruz... Gerçekle yalanın ayırdına varırken, güvenmemeyi yahut sonuna kadar güvenmeyi öğreniyoruz. Paranoyanın kitabını yazıyoruz yaşadığı gizli kapaklı olaylarla. Ta ki Alison'ın ziyaret için Atina'ya gelmesine kadar... Görüyoruz ki Nicholas o erkeklere özgü bencilliğiyle artık Alison'ı sevmediğini düşündüğünü görüyoruz. Kitabın 282. sayfasından sonra gözlükleri çıkartıp Alison için takıyoruz bir süreliğine. Terk edilmenin en acımasız şeklini yaşıyoruz onunla beraber. Aşkı tanımlıyoruz...

"Aşk, yalnızca sana o mektupta yazdığım şey değildir. Geriye dönüp bakmamak değildir. Aşk, işe gidiyormuş gibi yapıp, Victoria Garı'na gitmektir. Sana son bir sürpriz yapmak, son bir öpücük, son bir... her neyse onu vermektir, o gün bir dolu dergi aldığını gördüm. O gün karşıma kim çıksa gülecek halim yoktu benim. Ama sen güldün. Hamalın tekiyle gayet güzel dikildin orada ve şakalaşıp gülebildin. İşte o zaman aşkın ne olduğunu anladım ben, Ömür boyu mutlu olmak istediğin adamın senden kaçtığına sevindiğini görmek..."

Sonrasında Nicholas'ın gözlüğünü takarak kitabın sonuna kadar kahroluyoruz. Muhteşem ve çıkışı olmayan bir labirent içine giriyoruz. Pişmanlığı, nefreti, kaybolma hissini, kaybetmeyi, inancı, karar verebilme yetisini sayfa sayfa yaşıyoruz. Ulaşılmaza yalan dolan demeden koşuyoruz. Sonra direğe çarpıp mıhlanıyoruz. Büyüyoruz Nicholas'la... Ondan "bir ölümlük hoşlanan" Alison'ın değerini anlıyoruz.

Böyle bakıldığında bir aşk hikayesi gibi gözüküyor değil mi? Bu yüzden size kitabın sadece çikolata kısmından bahsettim. Aslında kaymağı daha içerilerde bir yerlerde...

Not:

1- Kitapta Karagöz-Hacıvat; Yunan perde oyunu olarak lanse edilmiş

2- Bu kitabın asla senaryolaştırılmamasını şiddetle öneriyorum. Asla beyaz perdede görülmemesi gereken bir kurgudur.

3- Kitabın bitiminde "sonsöz" olarak yazarın eleştiri notlarını okumanızı tavsiye ediyorum.

"Büyücü'nün "gerçek bir manası" varsa, psikolojideki Rorschach testininkinden fazla değildir. Anlamı, okurda yarattığı her türlü tepkidir; hem bana kalırsa, önceden belirlenmiş "doğru" tepki diye bir şey yoktur.

1976 - JF

Kampanya - İndirim modu

Çoğu kişinin aksine ben kampanya maillerini inanılmaz seviyorum. Fakat sadece mail olanlarını, cep telefonlarına gelen mesajların yok olmasını diliyorum. Sağolsun İdeefixe beni bu kampanya haberlerinden asla mahrum bırakmaz... Bu sabah yine bir mail geldi siteden... Zamansız Ajanda reklamıydı bahsettiğim. Yeni bir yılın başlangıcında belki de çoğu kişiye lazım olacak defterlerden... Cicili bicili... Alınabilir aslında, hediye edilebilir bir eşya... Ama bir de baktım ki; 21 ytl.

Ajanda = 21 Ytl...

Siz bir ajandaya 21 Ytl verir misiniz? Ben asla vermem o kadar para.. 15 Ytl olsun hadi onu da vermem... Her yandan eşantiyon ajanda geleceği böylesi bir zamanda parayla ajanda almak saçma olur. Ha cicisine bicisine kapıldıysam giderim renkli post-it ve bir adet fosforlu kalem alırım işte en alasından ajanda bana =)
Bu benden bir eleştiriydi İdefix'e.

Bir de övgüm var kendisine...

Kitap fiyatlarında yaptıkları inanılmaz indirimler bu siteyi vazgeçilmezim yapıyor. Zamansız Ajandaların ne kadar gereksiz bir pahalılıkta olduğuna bakarken gözüm Edgar Allan Poe ve %60 indirim kelimelerine takıldı... Günün fırsatı tam 28 Ytl'ydi... Muhteşem bir indirim (Normal fiyatı 70 Ytl) ve her kütüphanede bulunması gereken bir kitap... Ajandaya kızmayı bırakıp tıpış tıpış kitabımı aldım... Dedim olur böyle densizlikler... :)

Bu da kendime yılbaşı hediyem olsun öyle değil mi;)

Not: Ben bu entryi yazarken cep telefonuma Worldcard'tan mesaj geldi... Diyor ; şu iki tarih arasında 400 Ytl'lik alışveriş yaparsan 10 Ytl'lik puan vereceğiz... Hasbinallaaaaahhh acaba insanları aptal mı zannediyorlar?

Futbol bahane mi ne?

Bu sabah Milliyet gazetesinde böyle bir haber okudum. Balçiçek Pamir soruyor. Beşiktaşlı eski yönetici İhsan Kalkavan cevap veriyor;
B.P.: Gülen’in etkisi mi oldu diyorsunuz yani?
İ.K.: Evet kesinlikle. İş çok kötüye gidince bir gün bunları topladık kahvaltıya abilerinin yanına hoca efendilerinin yanına getirdik. Hocam dedik, böyle bir sıkıntı var hakikaten de başarısızlar. Sekizinci sırada falanlar ve hoca efendi onlara bir şey dedi. Onun futbolla alakası yok bir kere maça gitmiş, o da tesadüfen. ...."

Ben bu konuşma üstüne malûm hocanın her maçta eline bir adet mikrofon alıp o motive edici cümlelerini tüm stada söylemesini öneriyorum... Hatta bunu binimum Öss, Oks, Yds, Kpss sınavları öncesinde de yapması bir yasa ile kanunlaştırılması gerektiğini düşünüyorum. Eğer ki yetişemem hepsine der ise; her takım kendi bünyesine bir adet hoca alıp maç öncesi ısınma turu yapsınlar... Malum sohbetleri ardından hocaefendinin eteğini öpüp "Ya Allah" derbi maçına çıksınlar... Hayır bir de bunu utanmadan çıkıp söyleyebiliyorlar ya pes doğrusu...

Her insanın inancı farklıdır. İçindeki imanı ise hiç kimse bilemez. Hayatın hangi alanı olursa olsun içindeki inançla kendisini, ötesini berisini motive etme gücünü kendinde bulabilir. Bu ister takım olsun ister bir aile... Farketmez... Habere bakıldığında bunu F.Gülen'in başardığını, fakat kendisinin yapamadığını dile getirmiş ve Gülen'i övmüş de övmüş... Yok takımı şampiyon etmiş, yok bir şey söylemiş herkes kenetlenmiş... Hayır insan biraz düşününce gayet açık bir "niyet" aramıyor değil...

Sümüklü Scarlett ve mendili

Allahıma şükürler olsun Scarlett Johansson'ın sümüklü mendili 5300 dolar'a satıldı.. Yataklarımızda rahat uyuyabiliriz artık... Aklımız kalmayacak... Alan mendili ne yapacak asıl merak ettiğim bu. Çerveletecek mi? Müzeye mi bağışlayacak? Ne halt edecek? Elinde mendil halay başı mı olacak?Kendisine ve Scarlett'e Allah'tan akıl diliyorum.

Düşündüm de; ben ünlü biri olsaydım ve kullandığım mendilleri satsaydım karun kadar zengin olurdum bu gözlerimin yaşarması sayesinde...

Fotoğrafı bu siteden kopyaladım.

Lolita

Dün gece Vladimir Nabokov'un romanından uyarlanmış 1997 yapımı Lolita isimli filmi izledim. Moralim bozuldu... Dominique Swain, Melanie Griffith ve Jeremy Irons'in muhteşem oyunculuklarının yanısıra cüretkârlık ve tutku çok güzel yansıtılmıştır perdeye. Filmi izleyin fakat kitabını da mutlaka okuyun. Mesela ben kitabını alıp okumayı planlıyorum.

Zaman dilimi

Hani romanlarda, hikayelerde belki de filmlerde dış ses konuşur der ki; "işte 1 yıl böylesine geçti... Aniden" İşte o zaman tepem atıyor... O 1 yıl ne oldu yahu? Nasıl geçti? Üzgün mü, mutlu mu, ağlayarak mı, gülerek mi? Nasıl, nasıl bu kadar çabucak geçirebiliyorsunuz bu kadar uzun bir süreyi? Bana böyle hikayelerle gelmeyin kardeşim.. Bir şeyi anlatıyorsanız gün gün anlatın ki içine girebileyim ne anlatılıyorsa artık... Benim aklım o hemmencik geçiveren zaman diliminde kalıyor.

Seçmeli birisini

John Fowles demiş bunu The Magus kitabında. Kitabı bitirdiğimde bahsedeceğim ayrıca...

"İmandan çıkma" tehlikesi

"Önümüzdeki günlerde Noel tehlikesi var, şecaati var, felaketi var, Hıristiyan yılbaşısını kutlama tehlikesi var. İmandan çıkma tehlikesi var!", "İmam-ı Rabbani Hazretlerinin komşusunun Hinduların bayram günlerinde kırmızı pirinçten pişirdikleri safranlı yemeğin aynısını kendi evinde pişirip onların bayram günlerinde kutlama yaptığı için son nefesinde imansız gitme tehlikesi yaşadı".

Kim demiş bunları. Cübbeli Ahmet. Kime demiş; müslümanlara... "İmandan çıkma" tehlikesi var demiş... Kutlamayın demiş... Büyük günah demiş... Evet, inancımıza göre İsa'nin dogum gününü kutlamak gibi bir gelenek yok doğal olarak, zaten yılbaşını bu sebeple kutlayan müslüman da yoktur eminim. Hiç bir müslüman da gidip Noel yortusu ayinine katılmıyordur. İnanç itibari ile yanlıştır terstir... Eğlence sınırını aşmamak kaydı ile yepyeni bir yılın geldiğini müjdelemek son nefesimizde imansız gitme tehlikesi yaşatmaz diye tahmin ediyorum, tabi Allah bilir. Hele ki aşağıda görülen fotoğraftan sonra aynaya dönüp kendinize "imansız gitme" tehlikesini hatırlatsanız çok daha iyi olur zannederim.

Ayrıca diz kapakları, göbek falan hep dışarda avret açık yani.. Aman vaaz verirken dikkat...

Kaynak: Milliyet Gazetesi, Onun da kaynağı Gazeteport'muş.

MetalATTACK

MetalATTACK sitesini bilen bilmeyene anlatsın, işi rast gitsin... Gelişsin büyüsün sevaba girsin...

innocence

Haftasonu uykumun kaçtığı bir gece çığ gibi büyüyen izlenmesi gereken filmler dağından çekip çıkarttım filmi... 2004 yılı yapımı Fransız filmi innocence . Türkçe adı ile "Masumiyet". Akla erotizm geliyor değil mi? Fakat filmi izledikçe akıl baştan gidiyor ve gözünüzü ilerleyen her saniyeye dikip bakıyorsunuz. Sanki bir repliği, bir anı kaçırsanız filmden bir şey anlamayacakmışsınız gibi geliyor. Yönetmenliğini; Lucile Hadzihalilovic 'in ilk kez bu kadar uzun metraj yaptığı bu kocaman soru işareti film, gerilimi ile herhangi bir soru sormanızı engelliyor. Zaten amacı da bu bana göre... İtaat etmek...

Kısaca bahsedecek olursak; 1 ana bina olmak üzere sanırım çevreye dikilmiş 5 adet okuldan oluşmuş bir kampüs. Çevresi ağaçlık ve ormanlık... Okula geliş gidiş mazgalların altında açılmış büyük tünellerden sağlanıyor. Okulda erkek yok, erkeklerle ilgili hiç bir şey yok. Her binada 5 veya 6 kız kalıyor. Büyükten küçüğe ve her biri bir küçüğünün eğiticisi durumunda. Kızlar küçük yaşta nereden olduğu belirsiz bir yerden tabut içerisinde getirilip o 5 binadan birine konuluyor. Şöyle söylemek gerekirse blue çağına gelen kızın ayrılmasından sonra azalan nüfus tamamlansın diye devir teslim yapılarak bir üye alınıyor. Bu çocuklar kimdir nedir, hangi zamanda, nerede yaşıyorlar filmde bahsedilmiyor. Kızlar burada kaldıkları sürece bale ve anotomi (sanırım) öğrenerek zamanlarını geçiriyorlar ve oyun oynuyorlar, hulohop çeviriyor, ip atlıyor, gölde yüzüyorlar . Her birinin saçlarında olan farklı renklerdeki kurdaleler ise bir nevi onların kimliklerini temsil ediyor. Kırmızıdan başlayarak, turuncu, yeşil, mavi, sarı mora gelindiğinde artık olmuş farz edilerek dış dünyaya salınıyorlar tertemiz kızlar... Okuldan kaçmak isteyenler ise cezaya çarptırılarak mimleniyorlar... Sonuç olarak siz kendinize soru sordukça o soru mutlaka başka bir soru doğurarak kafanızı karıştırıyor. Bu yüzden izleyerek kendi kararınızı kendiniz vermelisiniz. Ben bu filmi bir hayli sevdim.

Taraftar çilesi

Hiçbir şeyden çekmedik biz ailece, bu Beşiktaş'tan çektiğimiz kadar yemin ederim. Maç günleri nefesimizi tutup, kulağımız salondan gelen maç spikerinin sesinde. "Hah! gol oldu, tüh sarı kart". Aynı babam gibi ben de sonuna kadar Beşiktaş'ı tutarım. Gurur da duyarım hani, yenildiklerinde dahi toz kondurmam vs... Ama diyorum ya biz ailece çok fazla çekiyoruz bu Beşiktaş'tan... Beşiktaş gol yer bizim ailede huzur kalmaz... Üzülürüz en basitinden... Gerilir ortam... Bir şey değil babam tık! diye gidiverecek bu Beşiktaş yüzünden bir gün. Hayır maaşa bağlasalar böyle "sonuna kadar teslimiyet geliri" adı altında biz şimdi saraylarda yaşıyorduk... O da değil... Maçı zevk için izlesek Beşiktaş'ı zevk bir kenara diken üstünde izler olduk. Başkan mı değişçek takımı kuyuya mı atacaksınız napçaksanız yapın biz ailece yatıp bir daha kalkamıyacağız Allah muhafaza... Tövbe tövbe...

Coraline

Coraline vizyona girdikten sonra çok ilgi çekecek bir animasyon-fantastik türde bir film. Siz şimdiden izlenecekler listenize ekleyein bence...

Bunu yaptıktan sonra da internet sitesini inceleyin çok beğeneceğinize eminim. Çok emek harcanmış bir film...

Neyin nasıl yapıldığı için de aşağıdaki videoyu izleyebilirsiniz.

Righteous Kill

Dün gece oturup Righteous Kill isimli filmi izledim. Al Pacino ve Robert De Niro oynuyor, izlemezsek ayıp olur dedim içimden. Aynen bu cümleyi kurdum. Oyunculuk görsün gözüm dedim, mimik nasıl kullanılır, beden nasıl karaktere bürünür dedim aldım kahvemi çöktüm ekran karşısına. Sonuç olarak iyi oyunculuk, berbat bir senaryo, kopuk bir konu, geliyorum diye bağıran ters köşe şutu ve kalecinin muhteşem kurtarışla sonlandırdığı bir "The End" yazısı... vs vs vs... Kaçırılınca ahlanıp vahlanılmayacak bir filmdi. Bu sebeple sakın kendinizi üzmeyin.

Konusu da şöyle; "Emekliliğe hazırlanan New York Polis Departmanı’nından iki dedektif, David ve Thomas rozetlerini çıkarmadan önce, kadın ticareti yaparak kötü ün yapmış birinin cinayetini araştırmak için çağırılırlar. Hukuki sistemin açıklarından yararlanan suçluları hedef almış bir seri katille karşı karşıya oldukları ortaya çıkar. Seri katilin amacı polisin kendi başına yapamadığını yapmak ve huzuru sağlamak için suçluları sokaklardan temizlemektir. "

Aşk Yakar

Aşk yakar 8. bölümü itibari ile nasıl cayır cayır yaktığını göstermiştir seyirciye. Mustafa'nın Nazlı'dan ayrılmasından sonra o kızgınlıkla Nazlı'nın Teoman'la nişanlanması... Nefretini ve öfkesini bu şekilde intikama dökmesi... Mustafa'nın durum karşısında rahat ve umarsız görünmesi. Bu durumun Nazlı'yı büsbütün harap etmesi... Son bölüm itibari ile de tekrar buluşmaları ve bu gelgitleri tüm gece yaşamaları. Bu öfkeye rağmen teknede tüm gece Mustafa ile oturmasının adı; aşk. Ayakların hep Mustafa'ya götürmesi Nazlı'yı... Hala onu sevdiğini itiraf etmesi. Diğer yandan Mustafa'nın onu aldatmış olduğu gerçeğinin içini kemirmesi fakat yine de kalbine söz geçirememesi.. Ayrılığı kabullenmekle kabullenmemek arasında bocalaması... Sonuç olarak araya aşkı baltalamış bir sürü şeyden sonra artık hiçbir şeyin aynı olmayacağının bilinci aşkın kemirgeni gibi kapatıveriyor kapıları...

Ne garip ki çoğumuz bazen Mustafa bazen Nazlı bazen Teoman bazen de Belda olmuşuzdur. Yani herkes bir şekilde dürüstçe oynamıştır oyunu, hile yapan yalnızca aşktır.

Aşk yakar dizisini buradan izleyebilirsiniz

İnanç süzgeci mailler

Barış Ünver sık sık karşılaştığımız forward mailler hakkında İnanç sömürüsünde son nokta! başlıklı bir yazı yazmış... Okuyun.

Böyle de bir şey var

Çalışan kadınlar için en ideal pazar...

Buldum

Buldumbuldum.com sitesi bir nevi sanal hediyelik eşya dükkanı. Tabi alışık olduğumuz cinsten hediyeler değil. İşinize pek yaramayacak bir çok malzemeyi barındıran site bu eşyaları işlevine göre gayet yüksek meblağ karşılığı satmakta. Yine de muhakkak ilginizi çekecek şeyler bulacaksınızdır.

Mesela ben yanda görülen poşet çay sıkma makinesini beğendim. Tabi çay sevmeyen biri olduğumdan pek de ihtiyacım yok. Fakat beğendim. 37 ytl..

Özür bekliyorum

Ermenilerden özür dileyenlere karşı bir de benim gibi özür bekleyenler var. Özür Bekliyorum sitesi de bunun için açılmış zaten. Bilgilerinize sunmak geldi içimden...

Site Türk Silahlı Kuvvetler arşivinde bulunan belgeleri inceleme fırsatı sunuyor. Bakalım bu işin sonu nereye varacak?

20 saniye de olsa yine gel bahar

Sabah dışarı çıktığımda hava 2,5 derece ve kar gösteriyordu göstergeler. Yine de fazla titremedim. Kış geldi fakat kar yok henüz. Belki kar yağsa kışın geçip gideceğini anlarım diye düşünüyorum. Böyle kar yağmadan tamamen kış geldi diyemiyorum nedense... Kar yağdığında da başka bir problem oluyor esasında. Yürümek ayrı, arabayla seyahat etmek apayrı bir dert. Hareket kabızlığı eseri penguen gibi yürümek ise bambaşka bir sorun... Kar yağsın ve geçiversin kış... Bahar olsun her zaman... En sevdiğim mevsim.. Hep bahar hep bahar... Günler uzasın yavaştan, sabah güneşe açılsın gözlerim loş odamda... Terasta yapıveriyim bacaklarımı uzatıp kahvaltımı, türk kahvemi içeyim bitter çikolataya bulanmış gazetemin yanında...

Yine de küsmemeli zamana, sabırla beklemeli baharın gelmesini...

Bildiğim tek şey geri döneceğine emin olduğumdur baharımın.

‘Özür Diliyorum’ kampanyası

Peki Ermeniler de bizden özür dileyecekler mi?

1915'te Ruslarla beraber olup bir çok doğu ilini kesip biçtiği için özür dileyecekler mi benim milletimden?

İsyan etmeyen ve Ermeni çetelerine katılmayı reddeden vatansever ermenileri öldürdüğü için kendi vatandaşlarından özür dileyecekler mi?

Son moda "özür" imzası bugün bir çok gazetede yer aldı. Nasıl gereksiz bir kampanyadır bu aklım almıyor. Osmanlı devleti, zamanında Ermenileri katletmiş-miş... Yıl 1915... Osmanlı'nın başı her bir devletle belada. Savaş var doğuda, batıda.. Bir de Ermeniler ayaklanıyorlar Rus'un oyununa gelip... İşbirliği yapıyorlar... Kim olsa aynısını yapardı... Sürerdi çoluk çocuk... "Madem ki sen benim sana tanıdığım hakları beğenmiyorsun haydi yolun açık olsun" deme hakkı her ülkede mevcuttur. Baksana bu zamanda başbakan bile "beğenmiyorsan git" diyor, 1915'te demiş çok mu? Ayrıca bir soykırım olsa; herhalde hiçbir Ermeninin gitmesine izin verilmezdi de kuyulara atılıp dünyadan silerlerdi diye düşünüyorum. En azından ben soykırım yapsam bu yolu izlerdim.

Bu sebeple alnınıza dövme diye kazıtsanız da siyasi özrünüzü ben soykırımı tanımıyorum.

İlber Ortaylı'nın yazısı

Toros Canavarı

Toros Canavarı 'nı okumuş olanlarınız varsa eğer çok eğlenmiş olduklarına eminim. En azından ben çok eğlendim okurken. Türkiye'nin bir bölümüne ait vakaları evirip çevirip dilimize oturtmuş Aziz Nesin. Çoğu hikayesinde "telefon kulübesi", "telefon", "telefon kumbarası", "santral" gibi ülkede yeni yaygınlaşmaya başlamış bir icadı konu alır. "Hortlak" en komik hikayedir. Okumanız 1 gününüzü almaz bu sebeple okumayı ertelemeyin.

Iskalamak

Eğer ki hedef tutsaydı tarihin en komik olaylarından biri yaşanacaktı. Aynı Saddam'ın heykelinin terlikle dövülmesi gibi, Bush'un kafaya bir adet ayakkabı çok güzel bir cevap olurdu kendisine. Tabii Irak'lı gazeteci iyi bir atıcı olsaydı... Olmadı, kısmet değilmiş... Pişkinlik deniyor Bush'un hareketine, işlediği cinayetler sonrasında "özür dilemek" yerine gidip "eh hadi ben gidiyorum, güzel günler için teşekkür etmelisiniz bana" anlamı taşıyan gezisinin hakettiği tek bir ayakkabı olmamalıydı...

Diriliş

"Diriliş" kelimesi bana nedense Amerikan film ismini çağrıştırıyor. Türkçe'de pek kullanmadığımız bir sözcük. Yahut ben kullanmıyorum sıklıkla emin değilim. Bayramımı Turgut Özakman'ın yazdığı üçlemenin ikinci kitabı olan Diriliş - Çanakkale 1915 isimli kalın mı kalın kitabını okuyarak geçirdim. Herkesin okumasını tavsiye ediyorum. Tarihin önemli olaylarını, detayları ve kaynaklarıyla birlikte sıkmadan, merak uyandırarak anlatmış bir tarihçi Turgut Özakman.

Diriliş sadece bir ordunun yengisini anlatmıyor. Ayrıca; 1913 yılı itibari ile Osmanlı kadınının uyanasını ve kendisine diretilen akıldışı kısıtlamalara karşı attıkları ilk adımları da bizlere anlatıyor.

Sonuç olarak; kimliğini bulmuş bir ülke asla başka bir ülkenin etkisi altına girerek iç işleri mahremiyetine müdehale ettirmemelidir. Tarihini çok iyi bilmeli ve ders çıkartmalıdır. Toprağı için birlik olmalıdır... Gerisi de kitaptadır arkadaşlar....

Kitap hakkında sadece tek eleştirim olacaktır. Hayatımda gördüğüm okunması en zor basıma sahip kitaptır. [Bilgi yayınevi] Kitapta geçen olayların gösterildiği kaynaklar en sonda yer almaktadır ve çift taraflı okunması gereken bir kitaptır Diriliş. Neden bu şekilde bir baskı türü kullanıldığını çok merak ediyorum. Daha kolay bir yöntemi bulunmalı bana göre...

Akıldan geçenleri derleyip notalara döken bir genimiz olsaydı keşke...

SENsizlik'in şiirleri

Vefalı arkadaş Umut Can Çeppioğlu Yalınses yayınlarından çıkan ilk şiir kitabı SENsizlik ile beni gururlandırmıştır. Umuttan yaratacağı daha nice kitaplar diliyorum. Ayrıca; güzel bir internet sayfası da bu dileklerimden biri ;)

"Benim adım yok...
Soğuktur yaşadığım yerler... Issızdır...
Rüzgarın sesi bayram şenliğidir daracık dünyamda..."

Bab-ı Esrar

"Kavim" ve ardından gelen "Ninatta'nın bileziği" 'nden sonra içime su serpen Ahmet Ümit'in son kitabıdır Bab-ı Esrar. İngiltere Londra'da başlayarak Türkiye Konya'da geçen asıl amacın Mevlevi kültürüne ışık tutmak olan kitap yine bir cinayet anlatır. Kitap ara ara Mevlana ve özellikle Şems-i Tebrizi hakkında bilgi toplamak amacıyla bölünse de dikkatle okunması gereken kitaplardan.

Kimya Karen isimli kadının bir sigorta araştırması için geldiği Konya'da asıl misyonu dervişlik olan, bu kültürle büyümüş ve ailesini terkederek Yaradan aşkına kavuşmak için Pakistan'a giden babası Poyraz efendi'yi anlayabilmektir bilinçaltındaki isteği... Yazar olayları anlatırken okuyucuyu Konya'ya misafir eder. Merak uyandırır Allah aşkının içinde sakladığı sırra karşı... Semah dönen semazenleri getirir gözünüzün önüne... Kulağınıza ney ezgileri çalınır...

Bu sebeple Ahmet Ümit'in okunması gerektiğini düşündüğüm bir kitabıdır. Diğer kitaplarından daha farklı bir coğrafya ve mistik olaylar zinciriyle okuru bağlar ve düşünmeye sevkeder. Sevdim ben bu kitabı...

Kitapta geçen kişi ve mekanlar için Semazen.net adresinden gerekli bilgileri alabilirler. Ayrıca birbirinden güzel ney parçalarını dinleyebilirler. Hatta 17 Aralık'ta Mevlana'nın Yaradan'a kavuşma gününü de izleyebilirler zannediyorum.

İyi okumalar.

"Aşk dâvaya benzer; cefa çekmek de şahide. Şahidin yoksa dâvayı kazanamazsın ki!"

Mevlana

The Duchess

Daha önce izlemek istediğimden bahsettiğim bir film The Duchess. İki gün evvel muradıma erdim. Hayal kırıklığına uğrayanlar olabileceği gibi filmi beğenenler de olacaktır kuşkusuz. Ben beğenenler tarafındayım. İngiliz tarihini konu almış filmleri izlemiş olanlar farklı bir durum bulamayacaklardır filmde. Bu düşünceyle izlendiği vakit filmdeki ihtişam, kostüm, makyaj göz dolduracaktır eminim.

Başrolünü Keira Knightley'nin oynaması başlarda tedirginlik yaratmışsa da beni tatmin eden bir performans sergilemiştir. Filmin konusu Amanda Foreman'ın Georgiana's world kitabından uyarlanmıştır. Sekse düşkün Devonshire dükünün evlenerek bu huyundan vazgeçememesi, düşesin üstüne kuma getirmesi (bildiğimiz kuma, yalnız bizde olmuyormuş bunu anladık), dükün erkek çocuk (vâris) saplantısı, bu amacına 3. çocuktan sonra ulaşması fakat bu süre zarfında bencilliği ve afederiniz öküzlüğün her durumunu Georgiana'ya yaşatması ve hepsinden önemlisi Georgiana'nın çocukluk aşkıyla birlikte olması için ayrılmayı kabul etmeyerek düşesin hayatını karartması filmin konusudur...

Tarihimizde sık sık görüp alışık olduğumuz bu durum 18. yy.'da İngiltere'de de kadının evlilik üzerinde söz ve boşanma hakkının olmadığını, erkeğin istediği an çocuklarını karısına göstermeme hakkının bulunduğunu ve en çirkini de bu haldeyken dahi sevgilisini de ayn evde oturtması gayet onur kırıcı ve kabul edilemez...

Ölüm bayram seyran dinlemez... Gelir alır gider... En kötüsü belkide gelmesini oturup beklemektir.

Bayram Tebriği

İyiki doğmuşsun

"Ben dostlarımı, ne kalbimle, ne de aklımla severim. Olur ya...! Kalp durur, akıl unutur. Ben dostlarımı, ruhumla severim. O ne durur, ne de unutur..."

Mevlana

Motor Testi

Arabayı kenara çekmek yerine neredeyse şeride yakın yol ortasına park edip de bisiklet yolunu kapatan Bihter, sanayi sitesinde staj yapmış gibi motora bakıp inceleyerek hüküm vererek bir ilke imza atttı bu bölüm dizi tarihimizde. Hani böyle istanbul trafiğinde sıkışıklığa aldırmadan son model bir araç sinyalsiz falan sollar geçer, sonra bakarsınız zikzak çize çize araçların arasından gider aynen öyle bir sahne vardı Aşk-ı Memnu'nun son bölümünde... Süper bir örnekti kanı kaynayan genç arkadaşlarımız için... Bu arada öğrendik ki Behlül'ün arabası hız yaptıkça yere tutunmaktaymış, bu çok önemli bilgiyi aracın marka bayiisi mutlak kullanabilir.

Bunların dışında haftayı idare eder bir bölümdü diyebilirim. Sonraki haftalarda Adnan Bey'in içini kemiren kuşku illetini daha iyi görebileceğiz...

"Sen yaz ben imzalarım"

"Cumhurbaşkanı Gül ve Başbakan Erdoğan’ın çeşitli zamanlarda ziyaret ettikleri Anıtkabir’de, özel deftere önceden başkalarınca yazılan yazılara imza atıyor. Her yazının karakteri farklı. Erdoğan’ın YAŞ’ın kış dönemi çalışmaları nedeniyle 2 Aralık günü gittiği Anıtkabir’de, özel deftere yazılan yazı ise, ‘’Bir Hat sanatçısı’’ tarafından kaleme alındı."

Haberin tamamı

Ben şahsım adına çok üzüldüm bu duruma... Utandım. Belli ki konu kişiler zorunluluktan Anıtkabir'e gidiyorlarmış. Gösteriş olsun diye defterin önüne geçip yazar gibi yapıyorlamış. Düşününce insan durumun normalliğini kavrıyor aslında. Neden zamanlarını ereklerini doğru bulmadıkları ve her daim ilkelerini yıkmak istedikleri birisi için yazı yazsın ki? Zaman harcasın ki? Bunların her biri rol ve biz bunu zaten biliyoruz fakat bunu kendimize sesli biçimde itiraf edemiyoruz. Bu haber üzerine asla utanma veya herhangi bir özür beklemiyorum kendilerinden, ahmaklık olur. Fakat bol bol bahane duyacağız bu konuda... Hazırlıklı olun.

Başa Madonna kesilmek

Dün gece oturduk kahve içiyoruz ünlü bir cafede en büyük arkadaşımla, tam yanımızdaki masada 1 erkek 2 bayan oturuyor.. Bayanların anne-kız oldukları her hallerinden belli olmakla beraber hararetli ve abartılı biçimde bir başka kadını şikayet ediyorlar.Kadının biri ile kız kavga etmiş sonra kadın kızı aramış bu hanımkız da ona vermiş ayarı, sonra bu ayarı alan kadın da kızın babasına şikayet etmiş...Evin kızı kendisini aklamaya çabalıyor...Ama ne çaba (!) Anne-baba-kız aynı masada... Kız yaktı sigarayı ve başladı ahkam kesmeye.... Cümleler şöyle;

-Ben asla yalan söylemem. Delikanlı gibi çıkar neyse söylerim.

-Kız başıma madonna kesildi... Sanki dünyanın en güzel kadını... Bi hava bi hava....

-Ben sildim mi silerim. Özür dilese umrumda değil... Bir tükenmezkalem düşün silgiyle silersin izi kalır. Ben de iz bile kalmaz aha öyle silerim... {bu cümle inanılmaz değil mi?}

- Sonra yukarıdaki cümlenin kalemsiz halini yine söyledi...

-Eh tabi doktor oldu ben iki yıllık okul bitirdiğim için beni küçümsüyor. Ben daha akıllıyım ondan... vs...

Ve daha aklıma gelmeyen bir sürü şey... Düşündüm de bazı erkekler evlerini bırakıp kaçıyorlar ya, işte böyle insanları görünce hak veriyorum sanki... Bu dırdıra kim dayanabilir ki? Adamın gıkı çıkmadı cidden.. Yazık üzüldüm...

Ev gibisi

Bazı sebeplerden dolayı evimde kalamadığımdan sırtımda çantam, içinde pijamalarım bir iki kıyafet falan her sabah işe gelip akşamları tanıdıkların evine sığınıyorum [çok acıklı oldu]. Anladım ki ben asla göçebe olamazmışım. Ben kasabalıyım kardeşim..Ev-cil-im.. Kurulu düzenim olacak ve asla kıpırdamayacağım yerimden... -ki konumuz bu değil asla.. Zaten konu da yok adamakıllı... Demek istiyorum ki; yığınla okumam gereken kitap, yığınla izlemem gereken film ve yine yığınla çerçeveleteceğim fotoğraf var fakat ilk olarak evime, yatağıma kavuşup uyumak istiyorum...

Beni konuk etmiş herkese teşekkür ediyorum, ayrıca yine bu evlerden birinde bir sürü eski basım tozlanmış, örümcek ağı bağlamış Aziz Nesin kitabı buldum. Değmeyin keyfime =)