* Fİlm hakkında yorum yapıyorum dikkat ediniz.
Ayak başparmağına batan çalının parmağın üstüne bastıkça can yaktığı gibi irkilmeye sebep olan bir tuhaf hikayenin başkahramanı Benjamin Button. Zamanın tersine işlediği bir büyük saat ile beraber doğan Benjamin nurtopundan ziyade yaşlanmış, pörsümüş ve kırışmış olarak doğarken daha evvel kimsenin başına gelmeyen bir talihsizliği de yanında getirmiştir. Durumdan korkmuş babası tarafından ilk terkedilmeyi yaşayan Benjamin huzurevinin soğuk merdiveninde yeni annesinin ona sahiplenişini beklemiş ve zamanla diğer yaşlılardan ayırdedilemez bir fiziğe bürünmüştür. Yaşı küçük fakat kendi yaşlı bir insanın nasıl olabileceğini tüm ustalığı ile cümle aleme duyurmuş olan Brad Pitt, izleyicinin gözünde daha da yüceleşmiştir.
Filmde Benjamin'in huzurevinde yaş olarak büyümesini fakat fiziksel olarak gençleşmesini ve en sonunda da bebek olmasını görmek bünyede filmin hiç bitmeyecekmiş hissi yaratsa da, diğer yandan Daisy (Cate Blanchett) ile yaşadığı o çift yönlü (mantıklı ve mantıkdışı) ilişkiyi izledikçe hiç bitmesin denilen bir şölen.
Film anlatmakla bitmez, öylesine muhteşem anları vardır ki; hani her cümlenin altını kalemle çizsem yine anlatamam dediğimiz kitaplara benzer. Anlatımından etkilendiğim sahne olarak Daisy'i trafik kazası geçirmesiyle Benjamin'nin yanında bitmesi ve kazanın oluş biçmini, olmama ihtimallerini anlatarak resmen derede dizili taşlardan bizi atlatarak karşı kıyıa geçirmesidir. Bunun için ise harika yönetmen David Fincher alkışları haketmiştir.
